مجید خراطها-تبریز

آچارام دفتر

آچارام دفتریمی هرگئجه سندن یازارام


                                              سیلرم یازدیغیمی بیرده تازاشدان یازارام


ایندی یازسا سنه کیم سئوگی محبت ناغیلین


                                                    من بو کهنه غزل شعری دوندن یازارام

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم فروردین 1391ساعت 22:1  توسط -مرتضی-هادی ق  | 

عکس

+ نوشته شده در  شنبه ششم مهر 1392ساعت 4:20  توسط -مرتضی-هادی ق  | 

مناجات توبه بشکسته...

شب مستی اگر یک توبه بشکستم

سحر تکرار توبه صد به صد کردم

به سیلابم کشاندی زیر و بم دیدم

تحمل در عذاب جزر و مد کردم

برایم آتش دوزخ فرستادی

برایت لاله ها را در سبد کردم


به حرفم گوش کن یارب

به دردم گوش کن یارب


اگر بیهوده میگویم مرا

خاموش کن یارب

گرفتی جامه فضل مرا از من

صبورانه کله را از نمد کردم

نشانم ده اگر یک مور آزردم

اگر یکدانه گندم را لگد کردم


مرا یارب نمیخواهی گناه هستو

اگر نفرین به این دنیای بد کردم


به حرفم گوش کن یا رب

به دردم گوش کن یا رب


+ نوشته شده در  شنبه ششم مهر 1392ساعت 4:10  توسط -مرتضی-هادی ق  | 

کاش میدانستی

کاش میدانستی که درون قلبم خانه ای داری تو که همیشه آنرا با شفق می شویم

و با آن میگویم که تویی مونس شبهای دلم
کاش میدانستی باغ غمگین دلم بی تو تنها شده است
و گل غم به دلم وا شده است
کاش میدانستی که درون قلبم با تپشهای عشق هم صدا هستی تو
.کاش میدانستی که وجود تو و گرمای صدایت به من خسته و آشفته حال زندگی می بخشد
کاش میدانستی.......
کاش می دانستی........

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم فروردین 1391ساعت 18:37  توسط -مرتضی-هادی ق  | 

ایل باشی.ترکی

گینه درد و غم اولوب منیله هم آواز گولوم

                                                

                                            ائیلور مرغ دلیم شوریله پرواز گولوم


کهنه ایل باشه چاتیب گلدی تازا ایل یولدان


                                                     شادلیقیلا اولا بو ایل سرآغاز گولوم


                                                   

                                                   نیلوفرم

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم فروردین 1391ساعت 18:59  توسط -مرتضی-هادی ق  | 

اذیت دوست به من




در نو بهاریم که اذیت کشیدم


                                   درد فراق دیدیم و محنت کشیدم


براین خوانیم نیما رحم بی وفا


                                    نیلوفرم که رنج فرافت کشیدم


نیلوفرم بهار من امد بهار بیا


                                  من دریاره خود غم غریت کشیدم

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم اسفند 1390ساعت 15:25  توسط -مرتضی-هادی ق  | 

از تبریز

دلم از فتنه این اهل ریا غمگین است


                                             وای برمن دگر این داغ به ننگین است


دیگر از این همه پستی به خدا خسته شدم


                    درقفس همچوهمائی بال و پر بسته شدم                                    


شهر من از همه صد صفتی لبریز است


                                                  نام این شهر پر از جور خف تبریز است


مر تضی دگر از این شهر زنیهار امد


                                              هر زمان شکوه نمود وبه سردارامد


+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1390ساعت 19:3  توسط -مرتضی-هادی ق  | 

مسافر



از شهر خویش عشق و محبت ندید ه ام


                                                         من می روم مهرو صداقت ندیده ام


اواره ام زشهر خودم نسیت هم نفس


                                                     یاران در این دیار حقیقت ندیده ام

                             

                                          

                                      مر تضی اصلانی

                                                 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390ساعت 22:26  توسط -مرتضی-هادی ق  | 

عشق شما




دردم اخر بگویم این سخن


                                            من گدای کوی جانانم شما


گر ندید م روی ماهت وقت مرگ

                                     

                                           این وصیت می کنم من بینوا


روی قبرم حک نمائید این سخن                                                                                                       

                                   

                                               کیسم من کشته عشق شما


مر تضی از هجر تو دیوانه است

                                               می زند نامت همشه او صدا

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1390ساعت 18:24  توسط -مرتضی-هادی ق  | 

نامه


دو دلم اول خط نام خدا بنویسمیا که رندی کنم و نام تو را بنویسم

همه یک گفتم و دینم همه یکتایی بود
با کدامین قلم امروز دوتا بنویسم

ای که با حرف تو هر مسئله ای حل شدنیست
به خدا خود تو بگو نام که را بنویسم

صاحب قبله و قبله دو عزیزاند ولی
خوشتر آن است من از قبله نما بنویسم

آسمان مثل تو احساس مرا درک نکرد
باز غم نامه به بیگانه چرا بنویسم

تا به کی زیر چنین سقف سیاه و سنگین
قصه ی درد به امید دوا بنویسم

قلمم جوهرش از جوش و جراحت باقیست
پست باشم که پی نان و نوا بنویسم

بارها قصد خطر کردم و گفتی ننویس
پس من این بغض فرو خورده کجا بنویسم

بعد یک عمر ببین دست و دلم می‌لرزد
که من و تو به هم آمیزم و ما بنویسم

من و تو چون تن و جانند مخواه و مگذار
این دو را باز همین طور جدا بنویسم

شعر من با تو پر از شادی و شیرین کامیست
باز حتی اگر از سوگ و عزا بنویسم

با تو از حرکت دستم برکت می‌بارد
فرق هم نیست چه نفرین چه دعا بنویسم

از نگاهت به رویم پنجره ای را بگشای
تا درآن منظره ی روح گشا بنویسم

عشق آن روز که این لوح وقلم دستم داد
گفت هر شب غزل چشم شما بنویسم

شاعر: خلیل ذکاوت

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم اسفند 1390ساعت 18:59  توسط -مرتضی-هادی ق  | 

مطالب قدیمی‌تر